Hæfæv fyrir ástinni!!!

ó blessuð sértu sveitin mín...

2006-04-02T23:13:00.000Z

þegar ég las í stjörnuspánni minni í Birtu að mér yrði boðið í stutt en ánægjulegt ferðalag um helgina, bjóst ég ekki við því að á laugardagseftirmiðdegi væri ég að vaða kindaskít upp að klofi...en eins og sagt er þá er enginn spámaður í föðurlandi.

Siggi í Varmahlíð kom til okkar feðganna og þótti heldur sorglegt að keyra sveitahringinn..."hvergi bjórdós eða flaska í vegarkanti" það er rétt...nú á dögum verður enginn fullur í sveitinni nema kannski ég, svona við sérstök tilefni. Svo sannarlega sorgleg staðreynd. Man óljóst eftir því þegar kallar sátu inn í eldhúsi með afa og kerllingar inn í stofu með ömmu, kaffi og vodki öðru megin en sérrí hinumegin...þá riðu hetjur um héruð.

Svo hellti mamma niður þegar hún ætlaði að hella kaffinu í brúsann, rétt á eftir rakst litli bróðir í stofuborðið svo það skvettist úr kaffinu mínu...þá sagði amma "jæja það er víst best að hafa eitthvað til handa gestunum"...skömmu seinna kom Finnsi af næsta bæ og rétt á eftir honum feðgar á heimleið úr veiðitúr.
...algjör óþarfi að hringja og láta vita af komu sinni...þetta skilar sér allt saman

Í fyrsta sinn í þó nokkurn tíma dreymdi mig ekki ofbeldi, rifrildi, graftarkýli eða drepsóttir...þurfti trúlega bara að komast úr sollinum í borginni
...dreymdi bara rabbabara með sykri

fylgdist með rallakstursmanni koma úr síðustu beygjunni á lokahring, sá þegar skyndilega kviknaði í vélinni, hvatti ökumanninn áfram þar sem hann reyndi að mjaka bílnum síðasta spölinn, vorkenndi greyinu þegar hann fórnaði höndum í kyrrstæðum bíl, þremur metrum frá endamarkinu...
Mistök verða svo áþreifanleg í íþróttum.

netleysi

2006-03-27T22:42:00.000Z

Það fer lítið fyrir sjónvarpsglápi hjá Brynjubræðrum af einhverjum ástæðum en nú þegar okkar góði netdíler hefur skrúfað fyrir alla utanaðkomandi vöfrun þá fer maður að uppgötva hinar ýmsu afþreyingar sem eru í boði á heimilinu. Netið er nefnilega algjört heróín...maður fer aftur og aftur á það og gleymir flestu öðru (var meira að segja orðinn dáldið frægt nafn inn á spurningakeppnisirkinu þar sem notendur með nöfn á borð við Hot´n´Sexy voru að dáðst að óendanlegri visku minni)...
nú jæja, ég sumsé stakk sjónvarpinu í samband og kveikti á...óhætt er að segja að áhrifin hafi orðið rosaleg, líkt og þegar óvanur ákveður á hápunkti drykkjunnar að nú sé góður tími til þess að fá sér sígarettu.
Fyrst voru fréttir, þær voru nú meinlausar, svo skipti ég...mamman í Malcolm var að taka þátt í þriggja sýslna fegurðarsamkeppni og pabbinn tapaði sér í undirbúningnum...svo komu bara auglýsingar!!! Hvað á það að þýða?! Skipti yfir á Sirkus þar sem ég fylgdist með Hugh Hefner staulast inn og út úr limósínu...aftur í Malcolm, mamman rúllaði að sjálfsögðu keppninni upp...skipti yfir á rúv þar sem mamman í svona var það ´76 hafði átt í einhverju kynferðislegu með tom jones-nágrannanum, það var fyndið, Red mátti alls ekki komast að þessu...skipti yfir á skjáinn og þá var O.C. byrjað og þar höfðu heilu heimshöfin runnið til sjávar, Caleb er dauður, þetta hlýtur að setja þættina í tímabundið limbó á meðan nýr erkióvinur verður til, bind reyndar miklar vonir við sjö af níu sem kom óvænt inn á sviðið sem svikahrappur með glás af mismunandi skilríkjum.
Nú var komið að þættinum sem ég ætlaði reyndar að sjá, eitthvað dæmi um sci-fi myndir, en það var svo margt á döfinni...batselorinn, idolið (Abdul víst bara sígrátandi og á barmi þess að vera sjálf rekin, úff kaldhæðnin...), survivor í einhverju bananalýðveldi og helvítis Teenage Wasteland þátturinn...
Reif mig á endanum upp úr sófanum og ákvað að heilsa upp á gamlan kunningja...hei þar var allt að gerast! Jói Skag með nýja færslu, eitt nýtt spjall á hressinu, yenið komið í tæpar 0,6 krónur, Úrval-útsýn með tilboð til Lissabon, þrjár konur að benda mér á leiðir við að uppfæra fullnægingu mína og gamla vinkonan (já ég trúi því statt og stöðugt að hún sé hún, tjékkið bara á nafninu...!) Hot´n´Sexy var mætt á irkið, að vísu að tala við Eldibrand en þegar ég kemst inn á topp tíu listann þá verður hún aftur mín...!!!

they coming to take me away ha ha ho ho hi hi...

2006-03-06T22:23:00.000Z

Einn áhugaverðasti hluturinn sem við Brynjubræður fengum í arf frá Pedro er doðrantur einn tileinkaður samsærum ýmis konar.

Samsæri eru skemmtileg...

Hér kemur eitt...

Gullni þríhyrningurinn

Í frumskóginum milli Búrma, Tælands og Laos stóðu CIA, kínverska mafían og innfæddir ættbálkar fyrir umfangsmikilli ópíumrækt á árunum 1940 til 1970.
Ópíumið var flutt með flugvélum Air America til höfuðborgar Laos þar sem efninu var breytt í heróín í verksmiðjum Pepsi Cola, leppfyrirtæki CIA, en á þeim tíma sá lögfræðiskrifstofa Nixons um mál Pepsi. Heróíninu var svo smyglað til Bandaríkjanna innan í líkum bandarískra hermanna sem féllu í Víetnam.
Eftir að stríðinu lauk var allt í einu lítið um dauða hermenn en þá brugðu stjórnvöld á það ráð að búa til heljarinnar sögu um að allt væri krökkt af týndum hermönnum á vígvellinum. Reagan stjórnin sendi því leiðangra trekk í trekk til þess að finna týndu sauðina. Í raun voru þessir leiðangrar notaðir í yfirskini til þess að halda áfram ábótasamri millilandaverslun með hina eftirsóknu vöru...

Þar hafið þið það...kaupið Malt.

að degi loknum...

2006-03-05T23:35:00.000Z

Núna þjáist ég af því sem hann karl faðir minn kallar sætþreytu...þ.e.a.s. þreyta eftir að hafa tekið all verulega á yfir daginn og það hefur maður sko gert!

Til hvers klífur maður fjall?

Það veit ég ekki en ég veit hvers vegna birnir klífa fjöll og það er fyndið!!!

Fyrir svona fjórtán eða fimmtán árum heyrði ég alveg hreint fáránlega lygasögu frá vini mínum. Sagan er í sjálfu sér ekkert svo skrýtin eða ótrúleg, þetta gerðist í gleðskap, tveimur mönnum sinnaðist og annar þeirra skallaði hinn svo stór sá á kauða.
Það sem gerði þessa sögu svo ótrúlega, svo ótrúlega að ég kallaði þennan vin minn fullum fetum lygara þann dag, er það að skallarinn skartaði, í stað hefðbundinna tanngarða, gulltönnum.
Einhvern veginn var mér það um megn að staðsetja í mínum veruleik, mann með gulltennur skallandi út og suður...

og árin liðu, gyllti skallarinn hvarf inn í nið tímans eins og svo margt annað truflar mann í skamman tíma en er svo léttvægt að ekki tekur að sinna því meir...

svo vindur sögu okkar til ársins 2005 er ég sat við eldhúsborð sem ég mun trúlega aldrei sitja við aftur að ég rak augu mín í litla frétt um erlendan tónlistarmann sem ætlaði að halda tónleika hér á landi en átti í erfiðleikum með það vegna óuppgerðar sektar sem viðkomandi hafði fengið á sig dæmda etfir að hann skallaði mann í gleðskap hér á landi fyrir einum fjórtán árum síðan...
þessi tónlistarmaður var Goldie.

Fyrirgefðu Óskar að ég kallaði þig lygara, veröldin mín bauð mér ekki upp á annað...

Þess ber að geta að Goldie gerði upp sín mál og er nú frjálst að ferðast til Íslands að vild og af því tilefni er rétt að benda á tónleika með honum þann 10. mars næstkomandi en þá á einmitt mamma mín afmæli.

2006-03-02T22:38:00.000Z

Íslendingum finnst gaman að...

keyra niður Laugarveginn í smádruslum með risavaxin hljóðkerfi og hlusta á Sylvíu Nótt...

mæta á tónleika, til þess að spjalla við vini sína en gleyma auðvitað aldrei að klappa að loknu lagi...

þegar árin færast yfir, kaupa eins útivistarúlpur...

standa íbyggin á svip fyrir framan hip og kúl listaverk með krosslagðar hendur og hallandi höfuð...

segja að þeir hafi ekkert á móti nýbúum en þeir verði bara að aðlagast okkar menningu...

horfa á OC í stað þess að hlusta á Passíusálmanna á gufunni...

fara á Bónusvídjó í stað þess að lesa Eglu...

að eiga Laxness innbundinn inn í bókaskáp...

að panta soðna ýsu á Benidorm...

mæta á tónleika með æ, þarna tenórnum sem söng með Pavarotti...

kaupa árskort hjá líkamsræktarstöð...

sleppa hvítu hveiti og viðbættum sykri...

senda börnin sín í ungbarnasund, leikskóla, íþróttaskóla, tónlistarskóla, ballett, fótbolta, sumarbúðir, myndlistarnámskeið, lesblindugreiningu, rítalínmeðferð o.s.frv o.s.frv.

sjálfs er höndin hollust

2006-02-20T17:23:00.000Z

Þegar ég kom heim, laugardagsnóttina, mætti ég nágranna mínum í heiftarlegu rifrildi við stelpu á miðjum stigaganginum...

...hefði verið vandræðalegt ef ég hefði ekki haldið á forláta eldhúsborði sem ég fann á heimleiðinni, rennblautu og drulluskítugu...

Góð redding verð ég að segja...en þetta þýðir að hvorki INGO né MELLAN fá að koma inn í eldhúsið okkar...þeim var nær!

Af parinu er annars fátt markvert að segja frá, rifrildið fjaraði út enda spillti ég eiginlega stemningunni með innkomu minni...

Mætti jafnvel segja að þarna hefði guðinn úr vélinni mætt í þetta stigagangsdrama sem var eflaust komið í einhverja blindgötu...

Fólk er hins vegar velkomið í kaffi og harðfisk hjá okkur brynjubræðrum.

2006-02-16T22:39:00.000Z

í gær fór ég á almenningsklósett og gekk rakleiðis að miðskálinni og meig þar...

hvað segiði um það?

bið

2006-02-13T14:22:00.000Z

Gærdagurinn einkenndist af eintómri bið...

Maður er búinn að bíða eftir einhverju í tæpt ár og tíminn hefur hreinlega fuðrað upp en síðustu klukkustundirnar voru næstum því jarðfræðilegar, svo hægt liðu þær...

Ég sat og ég beið
Ég stóð upp, gekk um og ég beið
Ég leysti krossgátur, las bækur, eldaði mat og ég beið
Ég sneri mér í hringi, hlustaði á fréttir, horfði á klukkuna, blaðaði í mogganum og ég beið
Ég fékk af og til stuttar fréttir af stöðu mála, hugsandi að nú hlyti þetta að fara að koma á meðan ég beið

ég beið og ég beið

Þegar maður er svona aðgerðarlaus leggjast dagarnir á mann eins og farg og undan þessum degi var ég að kikna.

Svo kom símtal...þetta er búið, þetta tókst.

Og allt í einu er maður kominn með nýtt hlutverk, nýjan titil, nýja ábyrgð...

Mér finnst þetta enn þá frekar óraunverulegt enda hef ég ekki séð litlu telpuna en mér skilst að hún sé með krullur og muninn hennar mömmu, hvort sem það er í eiginlegri eða óeiginlegri merkingu

hollívúdd!!!

2006-02-12T16:21:00.000Z

Vildi stundum óska þess að lífið væri bíómynd...

Eftir dillon buðum við brynjubræður þremur eldhressum píum í smá fussbolta...

Þetta var svaka stuð og áður en við vissum af vorum við byrjuð í matarslag!

Ef þetta hefði verið Corey Haim mynd þá hefði koddaslagur tekið við og svo náttúrulega orgía...

Þetta var ekki Corey mynd og nú er stofan okkar öll í rúsínum, snakki og konfekti...

...svo tapaði ég líka fussboltanum

2006-02-09T18:27:00.000Z

Ég er búinn að sigta út tvö eldhúsborð í IKEA, annað heitir INGÓ en hitt MELLA.
Langar ansi mikið í MELLUNA en ég held að það sé barasta ekki pláss fyrir hana. INGÓINN verður bara að duga...

samt...hefði verið gaman að hafa hitt...alls konar möguleikar fyrir tvíræða brandara milli mín og Ingvars sem alltaf myndu halda fyndninni því MELLAN væri alltaf þarna fyrir augum okkar...

Ingvar veist´um lyklana mína?

Sá þá síðast á MELLUNNI!

Já ég sé þá núna, voru undir MELLUNNI!

Já þetta hefði verið gaman...

Þegar ég var lítill komst bara eitt framtíðarstarf að hjá mér...ég ætlaði að gerast sædýrasafnsvörður með áherslu á seli.
Ég sé núna að það er ekki sniðugt að setja öll eggin í eina körfu og miða framtíðarstarfið við einn ákveðinn vinnustað...
Sædýrasafnið fór auðvitað á hausinn...bar aldrei sitt barr eftir að annar ísbjarnanna fékk glerbrot í hrammann.
En eftir stóð ungur drengur með mölvaðan draum...

Síðan hef ég reikað um hálfstefnulaus í gegnum lífið...

Hvað ætli hinir upprunalegu sædýrasafnsverðir séu að gera í dag?

Trúar- og frelsisbullur

2006-02-07T14:44:00.000Z

Nú er mikið í fréttum um geðsjúka ofsatrúarmenn í miðaustri sem ganga um og kveikja í hinum og þessum fánum sér til dægrarstyttingar. Nota reyndar þá afsökun að einhverjir danir/vesturlandar hafi teiknað mynd af Múhameð spámanni. Geðsjúkir vesturlandar svara með því að birta fleiri myndir af spámanninum og segjast vera að vernda tjáningarfrelsi, þ.e. frelsi til þess að hæðast að einhverju sem margir eru viðkvæmir við og fáum finnst yfirhöfuð fyndið nema umræddir geðsjúklingar.
Nú vil ég segja; þetta hefur ekkert með frelsi eða trú að gera. Þetta er bara lið sem er að leita að vandræðum og þarf einhverja afsökun. Alveg einsog fótboltabullan fer á leiki, ekki til þess að horfa á fótbolta heldur til þess að slást.

Kv. Ingvar græni, samt ekki eins grænn og brauðið sem Árni gefur öndunum.

Grænir draumar.

2006-02-06T23:26:00.000Z

Mig langar að verða grænn. Ekki grænn af öfund, eða óreyndur, heldur alvöru grænn. Græn húð, grænt hár og allt, og þegar er vetur þá er ég ljósgrænn, og þegar sólin skín á mig þá verð ég dökkgrænn. Þegar ég mundi eignast börn þá yrðu þau græn. Svona eins og Hulk. Þetta er örugglega hægt því að ég las um mýs sem höfðu verið erfðarbreyttar þannig að þær voru grænar. Ég veit ekki alveg hvernig, sennilega hefur verið splæst í þær genum úr grasi eða einhverju svoleiðis, það skiftir ekki máli, þetta er hægt.

Það sem ég myndi ekki gera ef ég væri grænn. Ég myndi gerast grænmetisæta og flytja til Grænlands. Ég myndi vingast við Tom Green og saman myndum við leiða byltingu gegn danska ríkinu og lýsa yfir sjálfstæði Grænlands. Svo yrði ég kosinn fyrsti forseti Grænlands.

Ingvar græni, verðandi forseti Grænlands.

Vatnið bragðast undarlega heima.

hvað er til ráða!!!

2006-02-06T15:56:00.000Z

Sérkennilegt vandamál sem er komið upp á bakvið Brynju...

Þannig er mál með vexti að við Ingvar reynum eftir fremsta megni að hafa huggulegt hjá okkur og leggjum við einna helst áherslu á að eldhúsvaskurinn sé sem því næst tómur enda er fátt leiðinlega óyfirstíganlegt heldur en fleytifullur vaskur af óhreinu leirtaui...foj!

Svo þetta gerist ekki þá hef ég það fyrir sið að vaska allt upp sem ég nota, strax eftir notkun. Tel ég með þessu megi lágmarka söfnun leirtaus í eldhúsvaski.
Ingvar er jafnvel enn meiri öfgamaður því hann tekur óhreint leirtau úr vaskinum, þvær það upp, notar og þvær það svo aftur upp að lokinni notkun.

Nú mætti ætla að slegið hafi verið á alla varnagla varðandi títtnefnt vandamál en af óútskýranlegum ástæðum...já, jafn óleystum og jafna Fermats, þá safnast í sífellu upp heilu fjöllin af óhreinum diskum, glösum, pottum og hnífapörum!

Hvaða öfl eru hér að verki? Huldufólk? Leigusalinn? Eða er mín alræmda nætureldamennska kannski skæðari en ég bjóst við?

Tillögur?

gamlir erkifjendur

2006-02-01T20:37:00.000Z

Í nýfengnu ástandi hef ég komist í kynni við forna ára, erkifjendur sem ég taldi sjálfan mig fyrir löngu hafa kveðið niður. Kemur í ljós að þeir hafa legið í dvala eins og gró...beðið eftir að ég verði veikur fyrir og spretta þá upp, endurholgaðir eins og fönixar...

Sá fyrsti tengdist skóreimum, lengi, lengi voru hendur mínar að ná þessari ótrúlega flóknu samhæfni sem felst í einfaldri slaufu; taka í sinn hvorn endann, smeigja vinstri endanum undir þann hægri og svo aftur yfir hann og strekkja báða enda. Mynda lykkju með hægri reiminni, smeigja hinni reiminni í kringum lykkjuna, mynda lykkju um leið og maður dregur lykkjuna undir sjálfa sig. Taka í báðar lykkjur og strekkja vel, jafna endana ef þarf...

við þetta réðu hendurnar allt í einu ekki við...

Ekki var langt að bíða eftir þeim næsta en hann kom mér gjörsamlega í opna skjöldu, lá makindarlega í baði, með vinstri handlegginn teipaðan inn í fjarðarkaupspoka. Nuddaði sápu í hausinn og hófst handa við að skola hana úr, en þá var eins og þúsund heitum nálum væri stungið í hornhimnurnar mínar!
Ég var kominn með sjampó í augun...man ekki hvenær það hætti koma fyrir mig...ég fálmaði eftir einhverju sem gæti slegið á sviðann, náði taki á handklæði, bleytti það og loksins fékk ég smá pásu frá vítiskvölunum...Gömlu sjónvarpsauglýsingarnar frá Johnson og Johnson birtust í huga mér, ó, hve ég fordæmdi þessa lygi...! Lítil ungabörn skríktu af hlátri á meðan mæður þeirra nudduðu þessum vítissóda, sem þeir kumpánar jónssynir dyrfðust að kalla milt barnasjampó, í hársvörðinn á þeim, svo var skolað og ekki minni hlátur tók þá við, enginn grátur, ekkert augnanudd, engar skammir út í sjampóflöskurnar, engin heit um að ætla aldrei aftur að baða sig...

ýmsir aðrir púkar hafa látið á sér kræla, hnífur og gaffall, dósaopnarinn, buxnaklaufin, skærin, skrifa með penna...

þetta eru gamlir kunningjar og mér tókst að yfirbuga þá, töluvert minni og léttari, ég ætti að ná tökum á þessu aftur...

ég þarf bara tíma...

Ein lítil útlegging af mæðrahugleiðingum Kristmundar gamla

2006-01-30T12:57:00.000Z

Klukkan er 13:00 og ég sit í náttbuxum hjá mömmu og pabba í tölvuherberginu (sem einu sinni var nú herbergið mitt (en það var fyrir tíma heimilistölva, hugsið ykkur, og líka fyrir tíma tölvuherbergja á heimilum) með ísblóm mér við hlið vegna þess að næstu þrjár vikurnar fæ ég að munda víglegu gifsi á uppáhalds vinstri hendinni minni.

Skrýtið með þennan naflastreng, ég hélt að ég væri orðinn sjálfstæður Íslendingur, búsettur í gallblöðru borg óttans en um leið og dregur fyrir sólu, þó ekki nema örlítið þá er það svo gott að slá inn þessa gamalkunnugu talnarunu, tölustafi sem óteljandi stígvél, úlpur, skólatöskur, skíðapokar og skautar hafa skartað og heyra í röddinni hinu megin...hva segiru, er þér illt? Hann pabbi þinn kemur að sækja þig...
Skyndilega byrjar strengurinn að toga í mann, hann gildnar, styrkist...jæja ég verð nú að fara að tygja mig heim...hvaða vitleysa þú gistir hér drengur, ég er búinn að búa um þig í herberginu þínu (ekki sko tölvuherberginu, heldur hinu sem ég dvaldi 16 ár í)
...ok segir maður, hálft í hvoru dauðfeginn...svo mætirðu ekkert í vinnuna á morgun erþaðnokkuð? Hringir þig bara veikan, viltu kannski að ég hringi svo þú þurfir ekki að vakna?
Neinei, takk samt, en hérna gætirðu kannski gefið mér kakó...með mikið af sykurpúðum? takk.

Heimsótti frænku mína á Hrafnistu í gærkvöldi. Þegar ég var að fara bað hún mig um að hringja í son sinn...hann er búinn að vera svo kvefaður greyið...síminn hringir, rám rödd svarar en ég þekki hana samt, Sæll þetta er Árni, ég er hjá mömmu þinni, hana langaði til að heyra aðeins í þér...
nú er það...
sæll góurinn, hvernig er heilsan? Jájá það getur sosem vel verið en þú ferð ekkert í vinnuna á morgun...segir hver, nú segi ég!
Ég tek við tólinu, heyri bara són, téður sonur er sextugur járnsmiður og sá alharðasti nagli sem ég veit um, líklegast af öllu gjallinu sem hefur skvettst á hann í gegnum óteljandi logskurða og rafsuður.

Ég er ekki einn á báti...

Fingraæfingar Eriks Satie óma úr tölvunni, þar sem einu sinni var ekki tölva, því tölvur voru þá bara til í Seðlabankanum, heldur litla rauða rúmið mitt, sem hafði litlar spýtur í botninum sem ég get tekið og búið til göng og ég gat skriðið ofan í göngin, dregið dýnuna yfir, sem af einhverjum undarlegum misskilning heitir sæng í Danmörku, og kveikt á hvítu vasaljósi með rauðum haus og segulstáli á miðju skafti til þess að geyma á ísskápnum og látið ljósið lýsa í gegnum hendina á mér en ég get það ekki lengur því höndin er hulin gifsi og heftiplástri.

Óskalistinn

2006-01-26T16:46:00.000Z

Mig langar í eldhúsborð, það er ekki hægt að leggja það á nokkurt heimilislíf að láta það hverfast um einungis eitt skitið stofuborð...
Mig langar, eins og hjálmarnir, í kærustu...en samt ekki alltaf, helst á tyllidögum eins og Þorláksmessu, bóndadaginn, á sunnudagsmorgnum og í óvæntum út á land túrum. Ingvar er ágætur en einungis svo langt sem hann nær...
Mig langar að hjóla yfir Alexanders Platz með stafla af bókum bundinn á bögglaberann...
Mig langar í ramma utan um kortin mín tvö, virðist vera lífsins ómögulegt að koma þeim upp á vegg svo vel fari.
Mig langar til þess að skrifa undir kaupsamning á snoturri risíbúð með útsýni yfir sjóinn, helst með gömlu skáldi á miðhæðinni sem hægt væri að heimsækja og dreypa á púrtvíni saman.
Mig langar að sjá kvikmyndina Riddarar hringstigans...gæti verið svipuð og æ þarna sænska myndin sem gerist í smáþorpi í Smálöndunum og guttinn sem er sögumaður er alltaf að hugsa um aumingja Laiku sem hringsólar jafnvel enn þá í kringum hnöttinn á tuttuguföldum hljóðhraða.
Mig langar að vera hetjutenór í karlakór að kyrja Brennið þið vitar einhvers staðar í litlu félagsheimili upp í sveit...hugsa samt að bassinn væri minn staður, ef ég gæti með einhverju móti sungið þ.e.a.s.

elsku flugleiðir

2006-01-24T22:01:00.000Z

Kíkti í tölvupóstinn minn, þar var ekki mikið að venju nema eitthvað frá Flugleiðum þar sem stóð Little trip to heaven.
Ég smellti á póstinn í von um að vinna miða á myndina hans Baltasars en áður en ég gat tekið þátt varð ég að samþykkja skilmála Flugleiða.
Af óvæntri skyldurækni ákvað ég að lesa þesa skilmála. Þeir snerust aðallega um að Flugleiðir áskyldu sér þeim rétti að afhenda allar upplýsingar sem þeir hafa um notendur sína til Bandaríska tolla- og innflytjendaeftirlitsins.
Hvað átti þetta nú að þýða? Kom það Bandaríska tolla- og innflytjendaeftirlitinu eitthvað við þótt ég færi á bíómynd í Regnboganum?
Ekki gat ég séð það en eftir nokkrar vangaveltur þá áttaði kallinn sig nú á því að líklegast sneri leikurinn ekkert um áðurnefnda mynd Baltasars enda sé ég engin tengsl milli þessa tveggja, að vísu gætu tengsl fundist á hlutabréfalegu sviði en þær upplýsingar eru því miður ekki á glámbekknum mínum.
Flugleiðir hlytu með þessum leik sínum vera í raun að bjóða ferð til Himnaríkis. Það er aldeilis þjónusta, engin elli, engin rándýr líkkista, enginn hreinsunareldur bara stutt ferð beint til Himna, líklegast með Aldísi nú eða Vigdísi enda bar hún fallna hermenn til Valhallar og því alvön.
Þótt ég vildi glaður trúa þessu þá nagaði mig samt sem áður þessi tilvísun í tolla- og
innflytjendaeftirlit Bandaríkjanna. Hvernig tengdist það himnum, guðsa og því öllu?
Gúglaði Heaven og USA, hvað kom?
Jú bærinn Heaven í Ohio fylki, aðalatvinnuvegur er maísrækt og tíðni sjálfsmorða og ungra mæðra slagar upp í Norður-Grænlenskt þorp um hávetur.
Ég hætti því snarlega við þátttöku í þessum leik enda mun ég bráðlega heimsækja hið Stóra epli sem eitt sinn hét Nýja Amsterdam.
Svo bý ég líka með öfgasinnuðum róttækling sem er ævarandi ógn bandarísks lýðræðis.

Hei á meðan ég skrifaði þessa færslu þá missti ég gulrót á gólfið og hún brotnaði í tvennt! það vantar sárlega límmiða með kokkteilglasi á gulrótarpokana svo maður verði gætnari í umgengni við svo brothætta hluti.

20:22

2006-01-24T20:21:00.000Z

Það er fótboltaleikur í sjónvarpinu niðri, ég held að það sé komið eitt mark og eitt dauðafæri.
Hún hangir enn út í glugga, mottan af baðinu á móti en vinkona okkar sést hvergi.
Uppvaskið er rúmlega hálfnað.
Bjórinn minn aftur á móti er tæplega hálfnaður.
Við erum tveim þriðju frá því að skipta út jólaskrautinu í glugganum yfir í þorraskraut.
Skakkamanage eru að senda jólakveðju sína frá sólarströnd í gegnum lélegu hátalarana í tölvunni minni.
Ég er 4000 krónum fátækari eftir að hafa labbað með bækur á bókasafnið og tilbaka.
Kertin þrjú sem loga út í glugga eru komin af léttasta skeiðinu og eitt er þegar farið að slefa vaxi á gluggasilluna.
Á gólfinu liggja þrjár eftirprentanir af málverkum, jóladúkur, rúsínupakki (man allt í einu eftir þessum litlu rúsínupökkum sem ég fékk oft í skóinn) og veskið mitt. Eflaust er eitthvað fleira en ég nenni ekki að snúa hausnum meir.
Klukkan er nú 20:36 og Kinks syngja um heilaþvott.
Látum gott heita

Nær dauða en lífi...

2006-01-19T21:55:00.000Z

Flestir kannast við frásagnir af svokölluðum "near death" upplifunum eða nærdauðaenlífi upplifunum.
Fólk lendir í svo miklum háska að það er kraftaverki líkast að manneskjurnar dragi enn andann. Þessi reynsla hefur oft svo djúpstæð áhrif á fólk að það endurskoðar jafnvel allt líf sitt og reynir að taka sig á...lifa lífinu þannig að þegar hinn slyngi sláttumaðurinn loks kemur til þeirra þá geti fólkið tekið á móti honum með æðruleysi.

Lenti í nokk svipuðu atviki áðan á leið heim úr skóla. Var á gangi á bílastæði við hlið Sparisjóðs sem tilheyrir vélstjórum þegar allt í einu brunar fyrir hornið einn bíll, blár á lit held ég.
Þarna stóð ég stjarfur, sem dáleiddur broddgöltur, baðaður bílljósinu og hugsaði með mér að þetta furunálailmspjald nálgaðist mig óhemju hratt...

Bíllinn náði auðvitað að stöðva sig, og það nokk frá mér þannig að ekki get ég kallað þetta með góðri samvisku nærdauðaenlífi atvik...kannski frekar nærblauturárassiviðaðdettaíslabbið upplifun.
Hvað sem því líður þá kom ég heim og ákvað að breytinga væri þörf í mínu lífi. Ég valdi að leggja meiri rækt við ættarböndin, aumingjans endurnar niðrá tjörn verða því að bíða enn eftir mér, hringdi í ömmu en það svaraði ekki.

Tröll hafi þínar stíflur!!!

2006-01-16T20:26:00.000Z

Ýmis konar stíflur hafa sótt að mér upp á síðkastið, sést kannski best hér á þessu bloggi með afar óspennandi færslum um ekki neitt.

En nú er eins og einhver sprunga hafi komið í ritstífluna og smá glæta fyrir mig að eitthvað slettist hér á skjáinn.

Stífla upp á hálendi sótti að mér eitt laugardagskvöldið...guð sé lof fyrir tengdamömmu Gumma!!!

Vinningin fær þó stíflan í eldhúsvaskinum sem við Ingvar höfum glímt við síðustu vikur. Við höfum reynt ýmis lífræn ensími en ekkert braut á tappanum. Ég varð því að grípa til handaflsins og fjárfesti í einum drullusokk hjá Brynju. Við tók puð mikið með ógurlegum ósköpum. Niðurfallið spjó út úr sér biksvartri eimyrju, hélt ég um tíma að rörið endaði jafnvel hjá honum Djöfsa slíkur var fnykurinn og óhljóðin úr vatnslásnum!!!
Sótti þessi stífla svo á mig að ég varð að flýja úr húsi og fá huggun frá nokkrum vinum á öldurhúsi.
En rétt eins og mannskepnunni tekst að temja jökulár og reisa gríðarleg háhýsi út í nær ósnertri náttúrunni þá höfðum við drullusokkurinn það af að þrýsta tappanum aftur til kölska og því rennur vatnið óhindrað leið sína, öfugt við hana Jöklu...

Ha.....?

2006-01-11T20:59:00.000Z

Finnst eins og ég sé að eldast á ógnarhraða... gamlir útvarpsþættir af Gufunni eru í uppáhaldi eins finnst mér það sífellt betra að liggja undir flísteppi og ég hef verið að líta löngunaraugum á einhvers konar sængursokka í búðarglugga á Laugarveginum því fótkuldi er farinn að sækja að mér.

Verst að þeir eru hættir að sýna Gísla Martein þeir þarna hjá sjónvarpinu...

2006-01-10T22:37:00.000Z

Fór út úr húsi til þess að ná mér í vídjóspólu...á miðri leið hringdi síminn og stóð samtalið þar til ég kom aftur heim, þegar þangað var komið hafði ég keypt malt og saltkringlur...nær hugsunarlaust. Engin spóla...

Þess vegna fenguð þið þessa færslu...

2006-01-04T19:29:00.000Z

Við félagarnir hér á bak við Brynju erum staðráðnir í að koma okkur í form á nýja árinu...

Ingvar stefnir að því að verða að kúlu...hinu fullkomna formi.

Sjálfur hef ég ekki sama metnað/matarlyst og Ingvar, ég stefni því bara að því að komast í jólakökuform...

HAHAHAHAHAHAHAHAHAHA..........!!!!!!

Við erum einnig staðráðnir í því að ná okkur í gellur a.m.k. einu sinni í viku...
....það er svo gott tilboð á þeim hjá Sægreifanum...

HAHAHAHAHAHAHAHAHAHA..........!!!!!!

Okkur langar eins og fleirum að ferðast eitthvert...

...við erum að spá í að fjúka í buskann...

HAHAHAHAHAHAHAHAHAHA..........!!!!!!

jólin og nýja árið

2005-12-30T13:22:00.000Z

Skringilegur tími finnst mér milli jóla og nýárs...mér finnst þetta vera gríðarlega langur tími þar sem allt er mögulegt...frændi minn einn sagði mér eitt sinn ,,að það væri ekki neitt sem hann ætlaði ekki að gera á milli jóla og nýárs, þar á meðal að gera ekki neitt!" Þetta fannst mér skondið, en hann var að vísu að læra rökfræði á þessum tíma og því getur verið að þetta sé algjör þverstæða.
Hvað sem því lítur þá eru þau ærin verkin sem ég ætla ávallt að koma í verk milli þessara tveggja stórhátíða en einfaldur skilningur á gregorísku tímatali sýnir að þessi tími er í raun aðeins fimm skitnir dagar sem ég hef vanalega til stefnu til þess að gera allt, þar á meðal að gera ekki neitt (sem er óhjákvæmilegur fylgifiskur póstdjamms, sem virðist vera svolítið mikið um á þessu tímabili).

Hvað er til ráða? Á að gera eins og Gaddafi kallinn og breyta tímatali okkar eftir hentugleik? Á maður jafnvel að taka sig taki og sleppa öllu póstdjammi?
Nei og neinei eru svörin við þessum órökvísu kostum...einfaldast og lógískast er bara að svissa jólum og nýári.

Í stað þess að gera eitthvað milli jóla og nýárs, þá geri ég það milli nýárs og jóla!
Og rúsína í pylsuuphafinu er náttúrulega sú að hið skemmtilega tímabil milli jóla og nýárs verður þar af leiðandi alveg frítt af leiðindaskylduverkum.

Góðar stundir á nýju ári

Jólaskraut

2005-12-21T12:04:00.000Z

Áttu ekkert jólaskraut og klukkan er við það að slá inn jólin?

Gerðu þá eins og við hérna á bak við brynju og leiktu þér með hugtakið vísun...

Okkar skreytingar eru eftirfarandi:

nilfisk ryksuga á gólfinu
bjórkannan mín á stól
lítið héraskinn, oftast reyndar á höfðinu mínu
flipphnappurinn hans Ingvars
fleyg af einiberjagini

þið getið skemmt ykkur við að finna tengslin í þessum vísunum eða bara komið sjálf með tillögur í glænýja kommentakerfið mitt
góðar stundir

líður að jólum...

2005-12-20T17:57:00.000Z

Skrýtið hvað sumir hlutir virðast sitja á hakanum...
á náttborðinu liggja tvö AA batterí sem leka torkennilegum vökva, sýru ef efnafræðin er ekki að bregðast mér, þessi batterí hafa legið við hlið mér á næturnar og ég rek mig alltaf í þau þegar ég fálma eftir gleraugunum mínum á morgnana.
Kannski ég geri eitthvað í málinu fyrir jól, áður en ég leysist upp...

Kennarastarfið fer svolítið illa með mann í desember...settist niður eina kvöldstund og skrifaði á jólakort. Setti í umslög og frímerkti vandlega. Ákvað svo að hendast með þetta í póstkassa sem ég og gerði. Nokkrum dögum seinna uppgötvaði ég mér til pirrings að engin voru heimilisföngin á bréfunum...skítt með það.

Nú er bara eitt skólaball eftir og svo jólafrí...

barnaskref...

2005-12-13T23:02:00.001Z

Fékk mikla og góða hjálp frá Svenna og Steinunni í gær við að gera þessa síðu eitthvað betri. Steinunni setti upp svokallað kommentakerfi og Svenni mætti með öl og sesamspeltkringlur. Sendi ég þeim kærar þakkir.
Niðurstaðan er sem sagt sú að nú getið þið án vandkvæða komið með athugasemdir um hvaðeina eða bara komið hingað bakviðbrynju með bjór og speltkringlur og haft það huggulegt.

Ég tel mig hafa fundið uppsprettu alls stress á Stór-Hafnarfjarðarsvæðinu en það ku vera Skeifan. Fór þangað áðan og tjúnaðist all verulega upp, alls staðar eru bílar að keyra, alls staðar eru risavaxnar búðir, all staðar glumdi við hávaði og allir voru að flýta sér...
þá er nú annað að fara til hans Braga fornbókasala í næsta húsi. Spurði um eina bók sem var reyndar farinn en hann sagði mér að hún myndi nú örugglega koma aftur..."kondu bara einhvern tímann seinna á öldinni væni."
"Ókei" sagði ég og fór heim snöggtum rólegri.

Ég undra mig stundum á störfum Fréttablaðsblaðberanna. Oftar en ekki kemur blaðið alls ekki. Ég sé blaðberanna fyrir mér staulast á fætur, líta út um gluggann...hrylla sig við kuldann, opna útidyrahurðina varlega, vandlega vafinn í náttslopp, fiska upp blaðastaflann, skella á eftir sér...opna arininn og fíra upp.
"Jess, það er föstudagur, þá fylgir Birta með...það logar vel í henni."
Á meðan sit ég með mitt jógúrt, lesandi innihaldslýsinguna í 10 sinn aftan á fernunni.

Fúmm fúmm fúmm

2005-12-12T21:50:00.001Z

:Í nýju kommentakerfi fúmm fúmm fúmm:
Nú koma allir krakkar með og kommenta í dag,
þá mun ríkja gleði gaman
fúmm fúmm fúmm

2005-12-12T21:48:00.000Z

Haloscan commenting and trackback have been added to this blog.

allt að verða vitlaust...!!!

2005-12-10T21:08:00.000Z

Það er laugardagskvöld og ég var að ljúka við uppvaskið, svo ætla ég að taka til á stofuborðinu og til að toppa piparsveinafjörið þá er mamma að koma í heimsókn...
Mér til málsbóta þá er það alvöru mamman mín, ekki sú líffræðilega...

that´s why I teach...

2005-12-09T00:06:00.000Z

Stundum efast ég um til hvers í ósköpunum er maður að standa í þessari kennslu. Stend upp við töfluna, að útskýra hvernig orsakasagnir eru myndaðar og ekki einn nemandi virðist hafa nokkra glætu (ég skrifaði víst glæta en Ingvar benti mér á villuna, var reyndar meir af drykkju...látum það duga) um þetta...skilningsvana augu vafra um stofuna, festa athyglina við rykkorn sem svífur niður, algjörlega ómeðvitað um alla þá athygli sem það fær á þessu augnabliki...
já stundum efast maður um tilganginn en þá kemur alltaf eitthvað sem kveikir í manni...
Las þetta áðan á opinberri auglýsinga síðu kvikmyndahúsanna, eftirfarandi texti er hluti úr kynningu um jólamyndina Noel:

Á sama tíma er lögreglumaðurinn, Mike Riley (Paul Walker) að klúðra ástarsambandinu sína við kærustuna sína og blómarósina Nina (Penelope Cruz) þar sem hann er alltaf að farast úr ástarsambandi og það sem meira er, eldri maður á kaffistað fær augastað á hann og tjáir honum ást sína en málið er að eldri maðurinn telur að sál konu hans sem er farin yfir móðuna mikla sé í raun konan hans endurfædd.

örstutt

2005-12-07T16:12:00.000Z

Um daginn var haldin örsögu keppni í skólanum mínum. Sigursagan var ansi raunsönn en um leið sorgleg lýsing á viðbrögðum ungrar stúlku eftir að hafa verið nauðgað.
Verðlaunaafhending var haldin inn á sal og vakti það nokkra furðu en jafnframt aðdáun meðal áhorfenda að höfundar sögunnar voru tveir guttar úr tíunda bekk.
Hjúkk, hugsaði ég með mér, ungdómnum er viðbjargandi, svona á tímum internetsins og brenglaðra kynímynda 21. aldarinnar. Þarna eru tveir drengir sem líta ekki á konur sem hluti heldur manneskjur.
Það var bara eitt sem skemmdi mómentið...annar gaurinn var í hettupeysu sem á stóð:

I FUCKED THE OLSON TWINS...

Hvað sungu jafnréttissinnarnir í Stones aftur...you cant always get what you want...

2005-12-07T14:18:00.000Z

Stundum finnst mér eins og Ingvar sé ekki í þessari sambúð af heilum hug...á tannburstanum hans er t.d. enn þá útileguhettan...
rétt eins og hann ætli bara að tjalda til einnar nætur...

Hins vegar ef Ingvar myndi nú fjarlægja hettuna og tannburstar okkar snertust...værum við þá, tæknilega séð, að kyssast?

af veiðimönnum

2005-12-04T23:01:00.000Z

Með sunnudagsmogganum fylgdi jólablað Veiðihússins. Blað þetta vakti nokkra forvitni hjá mér aðallega vegna þess að skytterí er mér all lokaður heimur. Aftast í blaðinu var að finna ýmsar sniðugar jólagjafir handa skotveiðimanninum. Þar kenndi ýmissa grasa m.a. Cass Creek gæsa- og andaæfingatæki...kannski á maður að æfa sig í því að vera önd eða gæs ef maður ætlar á annað borð að veiða þær. Það er rosalega gott að geta sett í sig í spor annarra, alveg eins og mannfræðingar (ekki satt Svenni?)

Svo sá ég myndbandsspólur sem voru að sjálfsögðu nauðsynlegar fyrir veiðimanninn. Þær hétu The Truth 2 og The Truth 3...óvenju dramatískt nafn fyrir veiðileiðbeiningar...hvaða sannleikur er þetta eiginlega? Eru endur kannski útsendarar útlægra kommúnista í Síberíu sem þrá ekkert annað en að sjá dauða og eyðileggingu kapítalismans? Er safnara/veiðimanna kynjafyrirkomulagið hið eina rétta og feminismi útspil gæsanna til þess að riðla menningu mannsins og taka við af honum sem ráðandi tegund á plánetunni jörð?

Þetta veit ég ekki en þegar Truth 2 og 3 koma á vídeóleigurnar þá verð ég mættur....hvað ætli hafi annars orðið um The Truth 1?

Það flottasta í þessum lista er samt sem áður Ameristep rúllubaggi, þetta felubirgi er eins og hver ömnur heyrúlla en ef við erum góð þá sjáum við kannski veiðimönnunum bregða fyrir inn í rúllunni. Magnað alveg hreint, þarna er pláss fyrir tvo veiðimenn til að bíða eftir einhverju kvikindi. Hvernig ætli það sé annars að húka svona með veiðifélaga sínum, inn í rúllu, jafnvel í marga tíma? Ég sé fyrir mér rómantíkina blossa upp. Það hljómar óneitanlega öðruvísi að segja „Viltu koma á skytterí?“ og „Viltu hnipra þig upp að mér inn í lítilli en kósí heyrúllu?“

Annars er nú fátt í fréttum nema það að safnið okkar Ingvars af Kellogg´s Horrible Histories er nú fullkomnað því nú datt inn í hús The Vile Victorians. Safn þetta er jafnvel til útláns en enn betra væri að halda Kellogg´s Horrible Histories maraþon...

2005-12-01T16:22:00.000Z

Ég svaf illa í nótt. Ég er í prófum næstum því á hverjum degi, ég á eftir að borga skólagjöld fyrir næstu önn og þá kaupa jólagjafir. Vinkona mín í vinnunni er á lyfjum sem sagt er að gætu haft áhrif á kynhvöt, þetta eru svefnlyf. Hún sendir mér stundum skrítin skilaboð. Það er samt ekkert af þessu sem heldur fyrir mér vöku eða veldur mér teljandi vandræðum.
Það er hins vegar ástandið í Indlandi. Óeirðir, mengun, trúarstríð og villimenn við borgarmúrana.
Stundum veit ég ekki hvar Civ4 endar og ég byrja.

Ingvar.

limbó............

2005-12-01T00:05:00.000Z

Á bak við Brynju ríkir gríðarleg spenna en jafnframt óvissa...af einhverjum ástæðum erum við nú komnir með netið, og það all hressilega. Af ótta við að breyta einhverju lífsnauðsynlegu þorum við vart að hreyfa okkur, minnir kannski eilítið á sjónvarpsþátt sem ég og kannski örfáir aðrir hafa séð...En kjarninn í færslunni er sá að möguleikinn á daglegum færslum færist æ nær raunveruleikanum...
Verið því stillt á bak við Brynju og fylgist með öllu því æsilega sem við gerum hérna í miðju 101ns. Verð að hætta núna því ég og Ingvar ætlum að horfa á Scrubs...
bless, prófastress, er Grettir fress?

2005-11-28T20:39:00.000Z

Stór galli við svona blogg er hversu berlega það blasir við manni að tíminn líður óendanlega hratt...manni finnst örstutt síðan síðustu færslu var skellt inn en dagsetningin, hinn stóri dómur, er ekki sammála tímaskyni mínu.
1. sunnudagur í aðventu var í gær...ekki höfðum við félagarnir nú rænu á því að hanna krans en það þýðir þó ekki að jólaundirbúningurinn sé ekki hafinn...þvert á móti drekkum við julebryg af miklum móð og röðum í gluggakistur...
Mikið er hann Ingvar í skemmtilegu námi, það líður varla sá dagur sem stráksi kemur ekki með eitthvert furðuverkið sem hann hefur skapað í fínsmíði, rafsmíði eða hvað þetta heitir nú allt saman.
Eitt skiptið kom hann með forláta upptakara, sá hefur þreytt harða samkeppni við minn sem er fastur við ísskápshurðina. Svo mætti hann með kúnstuga gestaþraut og skora ég nú barasta á gesti og gangandi að koma við að baki Brynju og glíma við ófétið, sófasvefnpláss er í boði fyrir þrjóska.
Að endingu kom dengsi með forláta apparat sem hann kallar rakamæli, heilmikið rafeindafargan sem er þeim hæfileikum gætt að láta vita með rauðu ljósi og óþægilegu væli hvort yfirborð hlutar sé blautt eður ei.
Við komumst að því að þetta væri álíka gagnlegt og kuldamælirinn góði sem var einu sinni á Tuborg dósum...
jæja verið þið bless!

Ártúnsbrekkan

2005-11-19T00:57:00.000Z

Eitthvað hefur nú lítið farið fyrir fréttum af hinu æsispennandi og jafnframt dulúðlega piparsveinalífi sem fer fram bak við Brynju, verður nú gerð nokkur bragarbót á...
Fór um daginn í Bónus og verslaði ýmsar nauðsynjar, m.a. brauð, ost og skinku. Kom heim og mætti þá Ingvari smyrjandi sér brauð með osti og skinku sem hann var rétt í þessu að kaupa sér.
Við hlógum hjartanlega að þessum tvíverknaði og héldum svo hvor í sína átt, ég á klósett en Ingvar inn í stofu.

Fyrr í vikunni fæddist barn um miðja nótt í Ártúnsbrekkunni. Ég fer tvisvar á dag þessa sömu brekku, af hverju gerist aldrei neitt svona æsilegt þá? Hugsa sér að vera stopp kannski á rauðu ljósi og líta svona óvart á bílinn við hliðina á sér og sjá hálfnakta konu með eitthvað lítið, rautt og klístrað í fanginu, legkakan á mælaborðinu og naflastrengurinn flaksandi út um topplúguna...það myndi vekja mann.

meistarinn

2005-11-13T10:53:00.000Z

Mætti í Hagaskóla í gær...vann fjölskylduna svo rosalega í trivial daginn áður að ég hugsaði með mér að nú væri komið að því...Árni, klárasti maður í heimi, ætlar að verða frægur!
Ég mætti því sumsé í Hagaskóla í gær...ég meina það er sama hvaða spil ég fer í...ég er alltaf ótrúlega góður í því!
Ég var því mættur í Hagaskóla í gær...
ég sást í fréttunum...sá mig reyndar ekki fyrr mannþrönginni en mamma taldi sig hafa séð úlpuna mína.
Ég komst þó í sjónvarp...gæti jafnvel lætt inn smá "inside" upplýsingum frá sjónvarpsheiminum fyrst þið eruð að hafa fyrir því að lesa þetta...
einn myndatökumaðurinn hjá stöð tvö...þessi ljóshærði...er með fréttastefið hjá rúv fyrir gsmhringingu!!! Spilling? Samráð? Baktjaldamakk?
Ég veit ekki en ég kæri mig ekki um að tengjast þessu liði og tel mig feginn að hafa sloppið frá því.
Bless

Mættur á Laugaveginn!

2005-11-06T20:28:00.001Z

Kominn aftur á Laugaveginn eftir að hafa legið í flensu í værum faðmi fjölskyldunnar. Var farinn að hafa talsverðar áhyggjur af sambýlingnum mínum en þegar ég hringdi í hann á föstudagskvöldið, truflaði bíóferð sambýlingsins og hvaðeina, þá róaði hann mig og tjáði mér að hann héldi nú bara sínu striki.
Mér létti en skildi hann samt ekkert.

Fór í gær á Hansen í fyrsta sinn um helgi, tilefnið var endurfundur 79 árgangsins úr Öldó. Maður var nú orðinn pínulítið spenntur að hitta þetta lið aftur en þetta var nú ekkert rosalega merkilegt.
Ég og Svenni bjuggum til leik sem stytti flestar samræður við gömlu bekkjarfélagana töluvert. Á þessum tíu árum töldum við að einstaklingur gæti afrekað fjórum grunnatriðum og fyrir hvert atriði fékkst eitt stig.
Fyrir eftirfarandi gastu fengið stig:
Að útskrifast úr einhverju
Að vera trúlofuð/aður eða gift/ur
Að eiga barn, fjöldi skiptir ekki máli því þegar þú ert komin/n á þá braut er ekki snúið við...
Að eiga húsaskjól, bíll telst ekki með...nema húsbíll sé.

Sumsé, þegar við útskýrðum reglurnar fyrir skólafélögunum fyrrverandi þá var einfaldlega nóg að segja:
"Ég er með eitt/tvö/þrjú/fjögur stig..."
Þetta stytti til muna þreytandi samræður á borð við
"Hvað segiru...ert þú kona einsömul?"
"Hérna...ert´að byggja?"
"Varst þú ekki að eignast þitt annað barn? Nú það fjórða! Þú ert nú aldeilis rík/ur hahahhaha!"

Á næsta endurfundi eftir áratug ætlum við að bæta fimmta stiginu við...skilnaður.

En leikurinn fór þannig að flestir voru með þrjú eða fjögur stig nema ég og Svenni með sitthvort eitt stigið! Fær mann til að hugsa...

2005-11-05T00:00:00.000Z

Maður hefur nú ekki verið alltof duglegur við skriftir, það verður að segjast.
Ýmislegt kemur nú til, ég missti hann Friðrik afa minn á þriðjudaginn og svo hef ég eytt langþráðu vetrarfríi í veikindi sem ég er vonandi í þessum skrifuðu orðum að stíga upp úr.

Ég hef sum sé dvalið síðustu daga á Klausturhvamminum í faðmi fjölskyldunnar þar sem ég hef glápt á sjónvarp og spilað stríðsleiki í pleisteisjón sitt á hvað. Eitthvað hlýtur aldurinn vera farinn að segja til sín því þetta tvennt varð fljótt leiðingjarnt og ég fór því að leita á ný mið til þess að hafa ofan af mér.
Ég hef gert eftirfarandi síðustu þrjá daga:
Lært Backgammon (er að vísu ekki alveg búinn að fatta þetta með innra og ytra borð)
Lært að spila Góða mamma á lófaflautuna sem mamma bjó til í Kennó.
Stofnað gjaldeyrisreikning á netinu, er núna stoltur eigandi 600 dollara, Ójeee beibís!!!!
Hugsað um að prófa Sudoku.
Hlustað á Kim Larsen.
Keypt miða á White Stripes.
Horft á tunglið í gegnum netið (kallast þetta ekki firring eða eitthvað?).
Rústað mömmu og litla bróður í Trivial.

En á morgun kemur nýr dagur með blóm í haga osfrv. Ég fer á endurfundi 79 árgangsins á Hansen, það verður eflaust áhugavert. Svo hugsa ég að maður verði að fara að tygja sig heim...Ingvar líklegast farinn að sakna manns og svona...

Örlagaríkur Fussball og Gunnar í Krossinum

2005-10-27T23:23:00.000Z

Ef horft er á baksíðu Morgunblaðsins í dag á hvolfi þá má, með opnum hug, sjá Gunnar í Krossinum bregða fyrir...spurning hvort Sjón ætti að fara að huga að vigtinni...?

Ingvar var nú fyrst að taka eftir skóhorninu sem Svenni gaf okkur í árdaga sambúðar okkar. Ekkert undarlegt sosem nema að áðurnefnt skóhorn er tæpur hálfur metri að lengd, skærappelsínugult á lit og staðsett á fremur áberandi stað...en hvað um það, puttar Ingvars fá þá væntanlega nokkra hvíld frá því að troða bífum hans ofan í þrönga spariskóna.

Af Ingvari er það annars að frétta að stundum veltir lítil þúfa þungu hlassi og einn Fussball-leikur getur dimmu í dagsljós breytt.

Það er ekki laust við að ég sé svolítið afbrýðissamur...hann fer með meðleikarann sinn á staðinn okkar...þar sem sumir þekkja nafnið þitt og hæ-fævað er fyrir ástinni. Eftir sit ég með húsverkin og tæpan maga eftir helv..Euroshoppers nammið sem Ingvar mætti galvaskur með í fyrradag...hvernig getur saltlakkrís bragðast eins og sveskja???

Dásamlegur þýðandi hjá Svona var það 76...;

Hah sucker! var þýtt sem Ginningarfífl!

fokkijings fjármálin...

2005-10-26T23:54:00.000Z

Nú er ég reiður og pirraður!!!

Ég var að koma heim, til að komast inn varð ég að troða hurðinni upp að veggnum því ruslpóstur lá alls staðar á gólfinu undir bréfalúgunni. Ég tók að gamni mínu upp þau blöð er voru ætluð einni íbúð

Sjónvarpsritið Skjárinn: 68 bls., glanspappír, litmyndir.

Blaðið: 40 bls., dagblaðapappír, litmyndir.

Byko bæklingur: 6 bls. A3 stærð, litmyndir.

Íslandsbanki: 68 bls., glanspappír, litmyndir.

samanlagt: 182 bls.

Svo öll þessi prentvinna fari ekki öll í ruslið, tók ég bankablaðið með mér á hverfispöbbinn og gluggaði aðeins í hann, þar sem ég hef nú stundað viðskipti við þennan banka og undanfara hans síðustu 26 ár.

Fyrsta sem vakti athygli mína var kaflinn um fyrstu milljónina. Ég hef aldrei átt milljón og mig langar svolítið í eina. Þetta var því áhugavert...

Minn ástkæri banki sýnir línurit sem útskýrir hvernig maður eignast milljón með sparnaði og hjálp frá bankanum:

Ef þú leggur inn 10 þúsund krónur í sjö ár....þá áttu milljón!!! Veiiiiii!

Ef þú hinsvegar treður 11 þúsund krónum ofan í dýnuna þína næstu sjö árin, hvað áttu þá? Jú, eina milljón...

Ef þú gerist djörf/djarfur og leggur inn 30 þúsund krónur á mánuði í tæplega þrjú ár...þá áttu milljón!!! Veiiiiii!

Ef þú hinsvegar treður rúmum 27 þúsund krónum ofan í dýnuna þína næstu þrjú árin, hvað áttu þá? Jú, eina milljón...skemmtilegir útreikningar, það besta er hins vegar eftir.

Ef þú leggur inn 100 þúsund krónur á mánuði þá munt þú eftir aðeins tæpt ár (10 mánuði) eiga...þið vitið hvað...EINA MILLJÓN!!!

Næsta sem vakti áhuga minn var kafli með eftirfarandi heiti:

Átt þú meira en 100 milljónir?

Ó mæ god...ég á 100 millur en hvað á ég að gera við þær??? Bíddu við...hér er ruslpóstur frá Íslandsbanka...hmmm...ætli það standi eitthvað um 100 milljónir...? Jú hér er einmitt kafli...heppilegt...

Næsta djúsí stöff var viðtal við þrjár kjarnakonur; Birgittu Haukdal, Svanhildi Hólm og sjálfa menntamálafreyjuna Þorgerði Katrínu.

Þessar dömur hittust af tilviljun á kaffihúsi og fóru að ræða um fjármál.

Eftirfarandi gullkorn féllu:

Svanhildur: „Mér finnst algjör óþarfi að nurla endalaust, maður tekur peningana ekki með sér yfir.“ (þess ber að geta að Svanhildur hefur 600 þús í mánaðarlaun og hennar ektamaður um 900 þús.)

Birgitta: Ég veit ekki hvort er mikilvægara að hafa tveggja milljón króna listaverk í stofunni hjá sér eða mynd af fjölskyldunni. (Gefðu bara út aðra barnaplötu og þá geturðu pungað út fyrir milljón króna málverki og ikea ramma fyrir fjölskylduna...allir verða glaðir!

Næstu kaflar fjalla um eitthvað sem ég skil ekki; verðbréfasöfn (er það eins og myntsafn, eiga eitt af hverju?),eignastýring, starfslok, S&P vísitalansem hefur hækkað hjá krónu og lækkað hjá dollar...í tilefni af þessu er vitnað í Willy Blumenstein sem ég hélt að væri einhver þekktur hagfræðingur, samferðamaður Adams Smiths eða eitthvað í þeim dúr en nei myndin sýnir strákling, taðskeggling nýskriðinn út úr Lúxembúrgískum Verzlunarskóla...

ég er þreyttur á þessu, nenni ekki að skrifa meir. Peningar eru orðnir gríðarlega flókið fyrirbæri en ég get ekki kvartað...var að fá gefins ullarsokkapar...og maður í lopasokkum er kóngur um stund.

af fatakaupum...

2005-10-25T13:42:00.000Z

Ég og nágranni minn hann Zvenni höfum tekið upp iðju sem bafflar mig eilítið...ég ætti kannski að bakka örlítið og leyfa lesendum (sem er reyndar aðallega bara Svenni) að átta sig á upptökum þessa máls.
Þannig er mál með vexti að eftir skamman tíma í sambúð vindur Ingvar sér upp að mér og spyr: "hérna...hvernig var með þessa þvottavél...sem þarna...stelpan bauð okkur?"
"Ég veit það ekkert" svaraði ég á móti
"Nú?" spurði ég svo.
"Æji...nei...bara sko ég á eiginlega engin hrein föt lengur." svarar Ingvar
"já...ok..." sagði ég þá.
Seinna sama dag fór ég með Zvenna í Rauða að stytta tímann í hreinsunareldinum þegar við ákveðum að dressa Ingvar upp.
Spenningurinn var mikill...við völdum eitt og annað sem gæti hentað Ingvari, skoðuðum einnig sumt sem gæti jafnvel breytt allri ímynd drengsins en enduðum svo á nokkuð seif alklæðnaði, fyrir utan sokka og brækur sem er reyndar ekki tiltökumál hjá Ingvari.
Seinna sama dag legg ég nýju fötin á rúmið hans Ingvars og tel svo mínúturnar þangað til að hann kæmi heim úr vinnunni...
Loks kom Ingvar heim...hann varð glaður...ég varð glaðari...
Næsta dag fórum við Zvenni í Kolaportið...þar sáum við kamúflas stuttermabol...við litum á hvorn annan og án þess að segja orð vorum við búnir að kaupa hann.
Ingvar kom heim úr vinnunni og þar blasti við annar fatapoki...
Ingvar spyr sambýling sinn:
"Árni...hvers vegna ertu að kaupa handa mér föt?"
fátt um svör...
Á laugardaginn hringdi Zvenni í mig...hann var staddur í Rauða og í búðinni var flík stimpluð, innmúruð og innvígð Ingvari...við keyptum hana...bráðum mun fatapoki liggja á rúmi Ingvars...
Hvar sem ég lít núna sé ég bara föt sem gætu eða gætu ekki hentað Ingvari.
Aðrar manneskjur eru einungis gínur fyrir mig að máta á Ingvar í huganum...
Það eru komnar fimm vikur í sambúð...allar líkur eru á því að þetta muni einungis versna...

strembið að byrja

2005-10-18T20:46:00.000Z

Ég er líklegast frekar vanafastur, á það til að fara út úr öryggi íbúðarinnar og fá mér smá labbitúr út í bláinn að ég hélt en svo er ekki þessir túrar eru mjög mótaðir. Ég fer oftast fyrst í Skífuna og ráfa aðeins þar um, svo niður í Mál og menningu og túrinn á það svo til að enda á 22 þar sem ég fæ mér svona eins og einn bjór eða svo. Áðan ætlaði ég að fara eitthvert annað, nóg er af stöðunum, en því meir sem ég fjarlægðist 22 því óþægilegar leið mér. Endaði með því að ég sneri við á punktinum, samt þannig að ég læt eins og síminn hefði látið mig vita af einhverju, ég tók hann upp, rýndi í hann og fór svo til baka, beint inn á 22 og á borðið mitt...óþolandi

Í dag læsti Ingvar sig úti...þetta er annað skiptið sem það gerist frá flutningi. Að mínu mati er tvennt í stöðunni; að smíða aukasett af lyklum og geyma hjá einhverjum nálægum eins og Svenna t.d. eða að smíða eitt sett í viðbót og þá getur Ingvar haft eitt sett í hverjum buxum!

Ég og Ingvar erum kominn með fastan lið í okkar samlífi...næstu daga munum við horfa á Bræðrabönd klukkan rúmlega 11 eftir síðdegiskaffi. Nú þegar er einn þátttur búinn en spennan er gríðarleg...D-dagur nálgast...

takkaló...

2005-10-18T07:49:00.000Z

ojbarasta...áður en ég ætlaði að hefja mína inngangsræðu hér á þessu bloggi ákallaði ég heilladísirnar og blés á lyklaborðið. Það var ekki gott, rykið þyrlaðist upp í nef og inn í augu, hnoðrarnir svífa nú niður á próf og kennslubækur...ég verð að draga mig til hlés...hugsa mig um hvaða vel völdu orð ég muni rita á lítinn miða fyrir hana Marjönu sem þrífur stofuna mína...
Framtíðarlesendur verða að bíða nokkra stund eftir að fá innsýn í hið forboðna líf piparsveina, staðsettum í eins miklum 101 og hugsast getur.
Sæl að sinni